22 oktober: 40-50% van de postpakketten naar de VS heeft productgegevens nodig die de aangifte niet bevat

Wat staat er in dit artikel 

• Wat dit betekent voor uw producten
  • Wat overheidsinstanties eisen
  • Wat dit betekent voor geneesmiddelen
  • Gegevens die uw invoertarieven kunnen verlagen
    • Vrijhandelsovereenkomsten
    • Herkomst van metaal
• Wat er gebeurt als de gegevens ontbreken
• Waarom een douane-expediteur vragen stelt over uw bedrijf
• Goederen die de vereenvoudigde postaangifte niet kunnen gebruiken
• Wat dit vereist, per rol
  • Als u een postbedrijf bent
  • Als u een handelaar bent die per post verzendt
  • Als u verzendt vanaf een postkantoorbalie
  • Als u een marktplaats of verzendplatform bent
• Veelgestelde vragen

Wat dit betekent voor uw producten 

Er zijn nu twee soorten gegevens van belang. De ene bepaalt of een product überhaupt kan worden aangegeven. De andere kan de invoertarieven erop verlagen.

Wat overheidsinstanties eisen

De betrokken instanties heten partner government agencies, of PGA's. De FDA houdt toezicht op alles wat op of in het lichaam wordt aangebracht of ingenomen: voeding, supplementen, geneesmiddelen, cosmetica, dierproducten. De CPSC houdt toezicht op consumentenproducten, met de meeste aandacht voor alles waar een kind mee in aanraking komt. Fish and Wildlife houdt toezicht op dierlijke materialen. APHIS en de Lacey Act gaan over planten en hout. Er zijn er nog tientallen meer.

Wat ze vragen, is specifiek:

• Een set babykleding heeft een Children's Product Certificate nodig, en voor een kinderproduct moet dat certificaat gebaseerd zijn op tests door een door de CPSC erkend onafhankelijk laboratorium. De CPSC vereist dat het certificaat vanaf 22 oktober 2026 elektronisch wordt ingediend voor postzendingen, en er is geen vrijstelling voor lage waarden — het geldt bij elke zendingswaarde. De CPSC-gids beschrijft wat de instantie vereist.
• Een lippenstift brengt cosmetica-eisen van de FDA met zich mee, zoals vragen over de kleurstoffen die erin zitten.
• Een kruidensupplement vereist een Prior Notice-melding bij de FDA voordat de zending aankomt, en de faciliteit die het heeft gemaakt, moet in het algemeen bij de FDA geregistreerd zijn. Voor Prior Notice geldt geen vrijstelling voor kleine hoeveelheden. De FDA-gids behandelt supplementen, geneesmiddelen en dierproducten, inclusief wat ervoor zorgt dat zendingen worden tegengehouden.

Eén artikel kan een tiental vragen opleveren, en een antwoord kan weer nieuwe vragen oproepen. Welke vragen van toepassing zijn, hangt af van het artikel, dus geen enkel formulier dekt elke verzender. Daarom bleef dit zo lang onopgelost.

Zonos heeft hiervoor Clarify Zonos AI gebouwd. Clarify Zonos AI bepaalt welke van uw producten meer informatie nodig hebben om de VS binnen te komen, en toont de specifieke vragen die elke instantie voor dat artikel stelt — het deel dat een verzender op eigen kracht niet kan uitzoeken. Vooraf vragen is precies de bedoeling: een antwoord dat wordt gegeven wanneer het label wordt aangemaakt, is een antwoord waarop het pakket niet aan de grens hoeft te wachten. Clarify Zonos AI leidt ook waarschijnlijke antwoorden af uit de productinformatie die u al hebt verstrekt, zodat u snel door veel producten kunt gaan en alles kunt corrigeren wat nodig is voordat u indient. Zonos Agency Check Zonos AI verzorgt de screeningsstap en markeert welke van uw artikelen überhaupt gereguleerd zijn.

Beide zijn ingebouwd in de tools die verzenders al gebruiken: een Verified Account voor bedrijven, en de Zonos-app voor particulieren die vanaf een postkantoorbalie verzenden. Beide kunnen alleen gegevens verwerken, waarbij de productinformatie wordt verzameld zonder invoerrechten te innen, zodat een postbedrijf dat de invoerrechten liever zelf afhandelt, dat nog steeds kan. Waar Zonos met uw postbedrijf samenwerkt, kunnen die tools voor u beschikbaar worden gesteld.

In een Verified Account worden antwoorden bij het product opgeslagen in plaats van bij de zending. Beantwoord de vragen één keer voor een product, en elke volgende zending van datzelfde product bevat het antwoord.

Wat dit betekent voor geneesmiddelen

Zodra de FDA een postaangifte ontvangt waarop zij kan handelen, merkt elke gereguleerde categorie dit, en geneesmiddelen in het bijzonder. Die zijn streng gereguleerd, en een groot deel van dat volume is per post verzonden.

Het invoeren van een niet-goedgekeurd geneesmiddel voor persoonlijk gebruik is in strijd met de Amerikaanse wet. Het Personal Importation Policy van de FDA staat dit soms toe, maar dat is een discretionaire beoordeling per geval en geen recht, en de voorwaarden verschillen voor receptgeneesmiddelen en vrij verkrijgbare geneesmiddelen.

• Receptgeneesmiddelen moeten een ernstige aandoening behandelen die in de Verenigde Staten niet effectief kan worden behandeld — als er hier al een effectieve behandeling beschikbaar is, geldt de uitzondering niet, wat betekent dat die receptgeneesmiddelen niet kunnen worden ingevoerd. Ze mogen ook niet commercieel aan inwoners van de VS worden aangeboden of gepromoot, waar de meeste buitenlandse apotheeksites die voor Amerikaanse klanten zijn gebouwd per definitie niet aan voldoen, nog voordat naar het recept zelf wordt gekeken. Een zending is beperkt tot een voorraad voor 90 dagen of minder. De meeste bestellingen voldoen niet aan deze voorwaarden.
• Vrij verkrijgbare geneesmiddelen worden bijna omgekeerd beoordeeld: ze mogen niet bedoeld zijn voor een ernstige aandoening, er mag geen bekend significant gezondheidsrisico zijn, en de voorraad mag hooguit drie maanden bedragen. Of ze in de VS worden verkocht of geadverteerd, speelt geen rol.
• Gereguleerde middelen (controlled substances) vallen volledig buiten dit beleid. Ze mogen op geen enkele grond van persoonlijk gebruik naar de Verenigde Staten worden verzonden, wat het recept ook zegt.

Als een zending niet in aanmerking komt, kan de FDA deze vasthouden en de ontvanger een korte termijn geven om te reageren, en kan de zending vervolgens weigeren. Omdat deze pakketten $2.500 of minder waard zijn, kan een geweigerde zending worden vernietigd in plaats van teruggestuurd. De gids voor de invoerregels van de FDA behandelt elke categorie, inclusief vrij verkrijgbare geneesmiddelen, supplementen en diergeneesmiddelen.

Gegevens die uw invoertarieven kunnen verlagen

Geen van beide was vóór dit jaar beschikbaar voor postverzenders.

Vrijhandelsovereenkomsten

Sinds 24 juli 2026 kan een postpakket onder de $2.500, op grond van de interim final rule van CBP, voor het eerst preferentie claimen onder USMCA, VS–Australië, VS–Korea of VS–Israël. Voor goederen die in aanmerking komen, kan dat nul invoerrechten betekenen.

Een preferentie is een claim, geen automatische korting. De goederen moeten voldoen aan de oorsprongsregels van de overeenkomst, en de documentatie die de claim onderbouwt, moet worden bewaard — vijf jaar voor USMCA — omdat CBP een claim jaren na de aangifte kan controleren. Sla het certificaat één keer op bij uw producten, en het geldt voor elke zending waarop het van toepassing is. De gids voor vrijhandelsovereenkomsten beschrijft hoe elke overeenkomst in aanmerking komt.

Voor een verzender die in aanmerking komt, is dit de grootste winst van de hele verandering.

Herkomst van metaal

Section 232-tarieven op staal en aluminium zijn gericht op specifiek metaal uit specifieke landen, en ze gelden ongeacht welk type aangifte een pakket gebruikt. De verlaagde tarieven en vrijstellingen zijn nooit automatisch. Ze vereisen dat de herkomst van het metaal bij de aangifte wordt gemeld: het land van smelten en gieten voor staal (melt and pour), het land van smelten en gieten voor aluminium (smelt and cast).

De standaardwaarde is duur. Aluminium dat wordt aangegeven met een onbekend land van smelt and cast, wordt belast tegen 200%, het tarief dat is vastgesteld voor Russisch metaal. Sinds 6 april 2026 geldt het Section 232-recht over de volledige douanewaarde van het artikel in plaats van over de waarde van het metaal erin, dus een artikel van $200 met een stalen beugel wordt belast over de volledige $200.

Het melden van de herkomst maakt een lager tarief mogelijk, niet automatisch. Metaal dat in de VS is gesmolten en gegoten, kan in aanmerking komen voor 10%. Een artikel dat naar gewicht voor minder dan 15% uit het betreffende metaal bestaat en buiten de metaalhoofdstukken is ingedeeld, is mogelijk helemaal geen Section 232-recht verschuldigd. De zending wordt beoordeeld op wat het metaal werkelijk is, in plaats van op het slechtst denkbare scenario. De gids voor Section 232 staal en aluminium bevat de volledige tarieftabel.

Wat er gebeurt als de gegevens ontbreken 

Ontbrekende gegevens hebben een van twee gevolgen, afhankelijk van welke gegevens ontbreken.

Sommige gegevens blokkeren de aangifte. Gegevens voor instanties zijn het duidelijkste voorbeeld. Als een verplicht element ontbreekt voor een gereguleerd artikel, kan er geen aangifte worden ingediend. Zonos kan die niet indienen, en de zending komt niet verder.

Andere gegevens bepalen het tarief. De herkomst van metaal onder Section 232 werkt zo. CBP vraagt naar het land van melt and pour, of van smelt and cast. Wordt dat niet opgegeven, dan kan de aangifte nog steeds worden gedaan tegen het hoogste toepasselijke tarief. Een preferentie onder een vrijhandelsovereenkomst werkt op dezelfde manier — geen claim betekent het standaardtarief, en de zending wordt nog steeds ingeklaard.

De kosten van ontbrekende gegevens zijn dus een tegengehouden pakket in het eerste geval en een hogere rekening in het tweede.

Dan is er nog wat er aan de grens gebeurt, en daar heeft Zonos geen controle over. Zendingen die aankomen zonder de vereiste gegevens voor instanties kunnen worden vastgehouden, geïnspecteerd of geweigerd, en in sommige gevallen worden vernietigd in plaats van teruggestuurd. Instanties hebben ook hun eigen bevoegdheid om goederen vast te houden. Ontbrekende gegevens vergroten de kans op een probleem en laten u achter zonder snelle manier om het op te lossen. Wat er met een bepaald pakket gebeurt, kan Zonos niet voorspellen.

Een goed gedocumenteerde zending wordt bij de eerste poging tegen het juiste tarief ingeklaard, en niemand hoeft drie weken later achter een antwoord aan te gaan terwijl uw klant wacht.

Waarom een douane-expediteur vragen stelt over uw bedrijf 

In het oude model was de ontvanger van het pakket feitelijk de importer of record. Die was de invoerrechten verschuldigd, betaalde ze aan de deur en droeg de verantwoordelijkheid voor de invoer. Die verantwoordelijkheid stelde weinig voor, omdat er geen aangifte werd ingediend.

Dat veranderde op 24 juli 2026. De postaangifte vereist nu productclassificaties, waardoor het opstellen ervan customs business wordt — en iedereen die dat namens een andere partij doet, moet een vergunning als douane-expediteur hebben. In het postkanaal betekent dit dat een expediteur de aangifte indient, en die expediteur is heel vaak de importer of record.

De importer of record verklaart tegenover de Amerikaanse overheid dat de goederen van hem zijn. Hij verklaart dat de omschrijving juist is, dat de waarde overeenkomt met wat iemand werkelijk heeft betaald, dat het land van oorsprong klopt en dat het product legaal mag worden ingevoerd. Als iets daarvan onjuist is, treft de boete eerst de indiener, en daarna de partijen die de onderliggende informatie hebben aangeleverd.

Weken voordat het postaangifteproces begon, verhoogde het presidentiële decreet van juni 2026 over het versterken van de douanehandhaving de boetes voor fouten. Importers of record moeten identificeerbare entiteiten zijn met een borgstelling of binnenlandse vermogensbestanddelen, bij informele aangiften én formele aangiften, met minimumboetes voor overtredingen en met douane-expediteurs die rechtstreeks worden genoemd. Het decreet schaft ook de coulance voor recidivisten af, zodat het verleden van een indiener hem blijft volgen. Het postkanaal kreeg in dezelfde zomer een aansprakelijke indiener en een strengere norm voor die indiener.

Daarom wordt verzenders nu gevraagd naar hun bedrijf, niet alleen naar hun producten. Wie zijn naam op een aangifte zet, staat in voor de verkoper erachter, dus een expediteur moet kunnen zeggen wie die verkoper is en dat diens verklaringen kloppen. Zonos dient deze aangiften in onder zijn eigen vergunning, via Evolve Trade Services, dus het is een norm waaraan wij ook moeten voldoen.

Dit is een vergelijkbare know-your-customer-verplichting als die van een bank bij het openen van een rekening, en ze werkt in twee richtingen. Een valse verklaring houdt niet op bij de expediteur: de boete treft de partijen die de informatie hebben aangeleverd, een expediteur die een verkoper niet kan verifiëren, kan weigeren namens hem aangifte te doen, en zendingen die niet kloppen, worden gemeld in plaats van stilletjes ingeklaard.

Als u een postbedrijf bent, draagt u hier een deel van. U hebt fysiek bezit van het pakket aan de balie, in het sorteercentrum en op het moment van aanname, en niemand anders in de keten heeft dat. Controleren of de inhoud overeenkomt met de aangifte, goederen toetsen aan wat de verzender zegt dat ze zijn, een artikel fotograferen en iets weigeren dat niet in de post thuishoort, wegen nu allemaal zwaarder. Dat werk is het deel van de keten dat alleen u kunt doen, en het maakt de gedeelde aansprakelijkheid beheersbaar.

Goederen die de vereenvoudigde postaangifte niet kunnen gebruiken 

Als u iets van het onderstaande verkoopt, controleer dit dan voordat u verzendt. Vijf categorieën kunnen geen gebruik maken van Entry Type 13 — de informele postaangifte die in ACE wordt ingediend voor zendingen met een waarde van $2.500 of minder — en vereisen in plaats daarvan een formele aangifte. De kennisgeving over de Entry Type 13-test bevestigt dat AD/CVD- en quotazendingen „niet in aanmerking blijven komen voor informele aangifte onder de Entry Type 13 Test”.

Deze goederen kunnen nog steeds per post worden verzonden. Wat verandert, is de aangifte, en bij een postzending komt het proces bij uw klant terecht: op grond van 19 CFR 145.12 stelt CBP, wanneer een formele aangifte vereist is, de geadresseerde op de hoogte dat de zending is aangekomen en hoe de aangifte moet worden gedaan — bij de haven die het dichtst bij hun adres ligt als ze niet in de buurt van een haven wonen. Uw koper, die een product heeft besteld en een pakket verwachtte, moet dan een douaneaangifte afhandelen. Voor de meeste postverzenders is dat geen werkbare uitkomst.

• Zendingen boven $2.500
• Quotagoederen
• Goederen die onder een AD/CVD-maatregel vallen
• Alcoholhoudende dranken en tabaksproducten
• Al het andere dat wettelijk is uitgesloten van informele aangifte

AD/CVD is de categorie om te controleren voordat een pakket onderweg is. Er zijn honderden afzonderlijke maatregelen, elk voor een nauw omschreven product uit een genoemd land, met tarieven die boven de 100% kunnen uitkomen. Wat bepaalt of een product eronder valt, is de schriftelijke reikwijdte van de maatregel, niet de tariefcode, dus een product kan eronder vallen zonder duidelijk signaal. Voor de meeste postverzenders is het antwoord om een product dat eronder valt niet per post te verzenden.

Quotagoederen zijn meestal landbouwproducten. Of ze kunnen worden ingevoerd, hangt af van hoe vol het quotum is op het moment van aangifte, en dat kan een vereenvoudigd proces niet controleren.

Al het andere van $2.500 of minder wordt ingediend als Entry Type 13.

Wat dit vereist, per rol 

Als u een postbedrijf bent

• U hebt een erkende douane-expediteur nodig. U bent niet de eigenaar of koper van de goederen die u vervoert, dus u kunt deze aangiften niet zelf indienen, en aangifte doen namens uw verzenders is customs business waarvoor een vergunning vereist is. De expediteur is meestal ook de importer of record. Het presidentiële decreet van juni 2026 over het versterken van de douanehandhaving heeft beperkt wie die rol mag vervullen — een identificeerbare entiteit met een borgstelling of vermogensbestanddelen in de VS, wiens nalevingsverleden van aangifte tot aangifte meegaat. Uw post naar de VS loopt via degene die u aanstelt, dus als die indiener in de problemen komt, zijn het uw pakketten die worden opgehouden.
• Uw aannameproces is de beste plek om het te vragen. Alles waarmee de verzender in aanraking komt — postkantoorbalie, mobiele app, verzendplatform of API — is waar u al hun aandacht hebt. Achteraf achter een antwoord aan gaan kan, maar het houdt het pakket op.
• Pakketten zonder gegevens komen bij u terug. Een pakket dat niet kan worden aangegeven, is een pakket dat u opnieuw moet afhandelen, op uw kosten.
• Het werk kan vooraf worden gedaan. Waar antwoorden bij een product blijven en worden hergebruikt, wordt elk product één keer beantwoord. De tijd die uw verzenders vóór de deadline besteden, is tijd die niemand erna hoeft te besteden aan het wegwerken van een achterstand.

Als u een handelaar bent die per post verzendt

• Dit geldt voor specifieke artikelen, niet voor uw hele catalogus. Ongeveer de helft van de postpakketten heeft iets nodig. Voor de andere helft verandert er niets.
• Hoe u de gegevens aanlevert, hangt af van uw postbedrijf. Waar uw postbedrijf met Zonos samenwerkt, kunt u met een Verified Account de vragen één keer per product beantwoorden in plaats van bij elke zending. Uw antwoorden blijven bij dat product en worden hergebruikt telkens wanneer u het verzendt, dus het echte werk is de eerste keer door uw catalogus gaan. Daarna beantwoordt u alleen vragen voor nieuwe producten die u toevoegt.
• De vragen komen van Amerikaanse instanties. Amerikaanse Partner Government Agencies reguleren bepaalde goederen die de VS binnenkomen en hebben specifieke vragen waarop ze antwoord eisen voordat zendingen met die goederen de VS binnen mogen.
• Gegevens voor instanties zijn het urgentst. Als die ontbreken, kan een pakket worden tegengehouden. De herkomst van metaal en documentatie voor handelsovereenkomsten blokkeren een zending niet, ze veranderen wat u betaalt.
• De besparingen op invoerrechten zijn al beschikbaar. Section 232- en handelsovereenkomstclaims gelden sinds 24 juli 2026 voor postzendingen, dus het aanleveren van die gegevens helpt u vandaag al en niet pas op 22 oktober.
• Een Verified Account is waar die gegevens worden bewaard. Er zijn geen abonnementskosten, en het markeert welke van uw producten aandacht nodig hebben. Vraag bij uw postbedrijf na of het compatibel is met Verified Accounts.

Als u verzendt vanaf een postkantoorbalie

• Reken erop dat de aangifte om meer vraagt dan vroeger. De extra vragen komen niet van het postbedrijf en niet van Zonos. Het zijn de vragen die Amerikaanse instanties over dat artikel beantwoord willen zien voordat het kan worden aangegeven.
• Sommige postbedrijven bieden hiervoor de Zonos-app aan. Als uw postbedrijf de Zonos-app gebruikt, fotografeert u het artikel, bepaalt de app de douanegegevens en markeert welke vragen voor dat artikel beantwoord moeten worden, en beantwoordt u ze ter plekke voordat u het pakket afgeeft.
• Hoe cadeaus worden behandeld, wordt nog bevestigd. Zonos is in gesprek met CBP over hoe deze eisen gelden voor bonafide cadeaus, inclusief cadeaus met goederen die een instantie anders zou beoordelen. Deze pagina wordt bijgewerkt zodra dat is vastgesteld.

Als u een marktplaats of verzendplatform bent

• De meeste van deze gegevens staan niet in een productvermelding. Amerikaanse instanties stellen productspecifieke vragen — of een stof op brandbaarheid is getest, welke kleurstof een cosmeticaproduct bevat, of de faciliteit die een supplement heeft gemaakt geregistreerd is. Een productvermelding bevat daar zelden iets van, en waar er iets vergelijkbaars bestaat, sluit het niet goed aan op wat een aangifte nodig heeft.
• Door uw verkopers hun catalogus met Zonos te laten synchroniseren, blijft dit van uw roadmap en worden uw zendingen bezorgd. Zonos markeert welke van hun producten meer informatie nodig hebben, bepaalt welke vragen elk product oproept, verzamelt de antwoorden en bewaart ze bij het product, en geeft ze door aan het postbedrijf. U hoeft geen gereguleerde artikelen te identificeren, geen vraaglogica te bouwen en geen antwoorden op te slaan of te verzenden.
• Verkoopgegevens zijn het sterkste beschikbare bewijs van waarde. Bij grensoverschrijdende e-commerce is de werkelijk betaalde prijs rechtstreeks verifieerbaar via het platform waar de verkoop plaatsvond, en dat is precies wat een douaneaangifte hoort te weerspiegelen.

Wat er nu komt 

Met de de-minimisregeling konden pakketten van lage waarde de Verenigde Staten binnenkomen zonder aangifte, omdat geen enkel systeem dat volume zending voor zending kon verwerken. Die systemen bestaan nu.

Er hangt een prijskaartje aan: meer vragen, meer voorbereiding en gegevens die worden uitgewisseld tussen partijen die dat nooit eerder deden. Wat u ervoor terugkrijgt, zijn invoerrechten op basis van wat u daadwerkelijk verkoopt in plaats van een worstcasestandaard, handelsovereenkomstpreferenties die postverzenders vóór dit jaar niet konden claimen, en minder pakketten die worden vastgehouden omdat de aangifte geen antwoord had op een vraag van een instantie.

Postbedrijven en verzenders die hun gegevens vóór 22 oktober op orde hebben, betalen minder invoerrechten en besteden minder tijd aan het oplossen van vastgehouden pakketten.

Hoe het postkanaal hier is gekomen 

• Vóór augustus 2025 — Alles met een waarde onder $800 kwam de Verenigde Staten binnen zonder invoerrechten en zonder douaneaangifte. Met het pakket reisde een CN22-aangifte mee met de inhoud, de hoeveelheid, de waarde en het land van oorsprong, en postbedrijven verzenden die gegevens sinds de STOP Act van 2018 vooraf elektronisch naar CBP. Wat ontbrak, was geen informatie. Het was een aangifte: een indiening waarvoor iemand wettelijk aansprakelijk is en waarop de instanties die de goederen reguleren, kunnen handelen.
• 29 augustus 2025 — Executive Order 14324 schortte de rechtenvrije de-minimisbehandeling voor postzendingen op. Op bijna alles werden invoerrechten verschuldigd, die bij vertrek vooraf moesten worden betaald in plaats van aan de deur bij de ontvanger te worden geïnd. Een gekwalificeerde derde partij regelde dit, zonder dat een expediteur nodig was, tegen een vast tarief in plaats van op basis van een tariefclassificatie. Er was nog steeds geen aangifte voor de goederen.
• 24 februari tot 23 juli 2026 — Na het einde van de IEEPA-tarieven legde Proclamation 11012 een tijdelijke Section 122-toeslag van 10% op vrijwel alle invoer op. Postpakketten betaalden die 10% en verder niets. Section 122 is wettelijk beperkt tot 150 dagen, dus de toeslag verliep volgens planning.
• Juni 2026 — Het presidentiële decreet over het versterken van de douanehandhaving verhoogde de norm voor importers of record, bij informele aangiften én formele aangiften.
• 24 juli 2026 — Section 122 verliep, en de interim final rule van CBP creëerde het informele postaangifteproces voor postzendingen van $2.500 of minder, in te dienen door de eigenaar, de koper of een erkende douane-expediteur. Op dat moment bereikten ook de normale invoertarieven het postkanaal: MFN-tarieven op basis van classificatie en land van oorsprong, Section 232 op staal en aluminium, en Section 301. MFN staat voor most favored nation (meestbegunstigde natie), wat in de Amerikaanse wet normal trade relations heet. Het is het basistarief dat de VS aan elk WTO-lid berekent, bepaald door de HS-code van het product en waar het is gemaakt. Commerciële zendingen betalen dit allemaal al jaren. Als u per post verzendt en uw invoerrechten deze zomer zijn veranderd, is dit de reden.
• 22 september 2026 — De Entry Type 13-test gaat van start.
• 22 oktober 2026 — De aangifte verhuist naar ACE.

De gegevensstap duurde langer dan de betalingsstap, omdat postbedrijven geen vervoerders zijn. Wanneer een commerciële vervoerder een pakket verplaatst, beheert één bedrijf het van ophalen tot bezorging, aan beide kanten van de grens, in één systeem. Een postzending gaat over tussen twee soevereine postbedrijven die verschillende software gebruiken, in verschillende talen, onder verschillende nationale wetten, verbonden door een berichtenstandaard die is gebouwd om post te verplaatsen en niet om douaneaangiften in te dienen. Het antwoord van een verzender over een cosmetisch ingrediënt in Duitsland op een Amerikaanse douaneaangifte krijgen, betekent dat er over al die schakels heen een route moet worden gebouwd.

Veelgestelde vragen